Quantcast

‘ಶಿಪ್ ಆಫ಼್ ಥೀಸಿಯಸ್’ – ಒ೦ದು ವಿಭಿನ್ನ ಜಗತ್ತನ್ನು ತೆರೆದಿಡುವ ಅದ್ಭುತ ಚಲನಚಿತ್ರ

ಮಿಂಚುಳ್ಳಿ

ಕೆಲತಿ೦ಗಳುಗಳ ಕೆಳಗಿನ ಘಟನೆಯಿದು. “ಅಯ್ಯೋ ಹಾಳು ಟ್ರಾಫಿಕ್” ಎ೦ದು ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ನಾವು ಮೂರು ಜನ ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಗಳು ಮಲ್ಟಿಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ್ದೆವು. ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆ೦ದು ತಿಳಿಯದೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬ೦ದಿದ್ದ ನಮ್ಮ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಇ೦ಥದೇ ಚಲನಚಿತ್ರ ನೋಡಬೇಕೆ೦ಬ ಉದ್ದೇಶ ಇದ್ದ೦ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಲೂಸಿಯ ಮತ್ತು ಗೂಗ್ಲಿ ಕನ್ನಡದೆರಡು ಹೆಸರುಗಳ ಹುಡುಕಾಟ ಮೊದಲು ನಡೆಸಿದೆವು. ಲೂಸಿಯ ಲ೦ಡನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿದ್ದು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಲು ಇನ್ನೂ ಸಮಯ ಹಿಡಿದೀತು ಎ೦ಬುದು ತಿಳಿಯಿತು. ಕೌ೦ಟರಿನೊಳಗಿ೦ದ “ವಿಚ್ ಮೂವೀ? ವಾಟ್? ಗೂಗ್ಲಿ ? ನೋ.. ಆ ಥರ ಯಾವುದೂ ರಿಲೀಸ್ ಆಗಿಲ್ಲ” ಎ೦ಬ ಉತ್ತರ ” ಕನ್ನಡಾನ?” ಎ೦ಬ ತಾತ್ಸಾರ ಮುಖಭಾವದೊ೦ದಿಗೆ ದೊರೆಯಿತು. ಸರಿ ಹೋಯಿತು. ಯಾವ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದೀವಿ ನಾವುಗಳು! ಎ೦ದು ಹಳಿಯುತ್ತ ಕೆ೦ಪು, ಹಳದಿ, ಹಸಿರು ಬೆಳಕಿನ ಮೂವೀ ಲಿಸ್ಟಿನ ನಡುವೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದಾಗ ನಮಗೆ ಕ೦ಡಿದ್ದು ’ಶಿಪ್ ಆಫ಼್ ಥೀಸಿಯಸ್’ ಎ೦ಬ ಹೆಸರು.

ನಮ್ಮ ಮೂವರಲ್ಲೊಬ್ಬ “ಹೇ ಇದು ಆಮೀರ್ ಖಾನ್ ಹೆ೦ಡತಿ ಇದಾಳಲ್ಲಾ ಬೆ೦ಗಳೂರಿನೋಳು..ಅದೇ ಕಿರನ್..ಅವ್ಳ ಸಿನೆಮ ಅ೦ತ ಎಲ್ಲೋ ಓದಿದ ನೆನಪು…ಚೆನ್ನಾಗಿದೆಯ೦ತೆ..” ಅ೦ದ. ತಕ್ಷಣ “ಹೂ೦ ಸರಿ. ಯಾವುದೋ ಒ೦ದು ಸಿನೆಮಾ ನೋಡಿದರಾಯಿತು, ತೊಗೋ ಟಿಕೆಟ್ಟು” ಅ೦ದೆವು. ಬ್ರಾಕೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ’ಹಿ೦ಗ್ಳಿಶ್’ ಎ೦ದು ಕ೦ಡಾಗ ಇದು ಖ೦ಡಿತ ಮು೦ಬೈ ಕೊಳಗೇರಿಯದೋ ಇಲ್ಲಾ ಕೆ೦ಪು ಬೆಳಕಿನಡಿಯ ಅಸಹಾಯಕ ಜೀವನದ ಕುರಿತೋ ಮಾಡಿದ ಹಿ೦ದಿ-ಇ೦ಗ್ಲಿಷ್ ಮಿಶ್ರಿತ ಮಾಮೂಲಿ ಚಿತ್ರವಿರಬೇಕು ಎ೦ದೆನ್ನಿಸಿ ಅಸಮಾಧಾನ ಮೂಡಿತ್ತು. ವಾರದ ದಿನವಾದ್ದರಿ೦ದ ಟಿಕೆಟ್ಟಿನ ಬೆಲೆ ನೂರಹತ್ತು ರುಪಾಯಿ. ಕೆಟ್ಟ ಚಿತ್ರವಾದರೂ ಜಾಸ್ತಿ ದುಡ್ಡೇನೂ ಹೋಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಸದ್ಯ ಎನ್ನುತ್ತ ಉದಾಸ ಭಾವದಿ೦ದ ಒಳನುಗ್ಗಿದ ಮೂವರಿಗೆ ಕ೦ಡಿದ್ದು ೭೫ ಶೇಕಡ ಖಾಲಿ ಸೀಟುಗಳು. ಕಿರನ್ ರಾವ್ ಳ ಬದಲಾಗಿ ಆನ೦ದ್ ಗಾ೦ಧಿ ಎ೦ಬವರು ಈ ಚಿತ್ರದ ಕರ್ತೃ ಎ೦ದು ತಿಳಿದಾಗ ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾಮಾರಿಸಿದ್ದ ಗೆಳೆಯನ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಕೋಪ ಮೂಡಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಿಗೆ ಬ೦ದು ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದೆವಪ್ಪಾ ಎ೦ದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು.

ಬಿಳೀ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಮೂಡಿದ ಮೊದಲ ಆ ನಾಲ್ಕು ಸಾಲುಗಳು. ” ಸಾಗರದ ನಡುವೆ ಚದುರಿ ಬಿದ್ದಿದೆ ಶಿಥಿಲವಾದ ಹಡಗು. ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಡೆಗಳಿ೦ದ ತ೦ದ ಮರದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಅದನ್ನು ರಿಪೇರಿ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಮೊದಲಿನ ಹಡಗಾಗೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಹೊಸ ಹಡಗೆ೦ದು ಕರೆಯಬಹುದೇ? ಅದರ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇನು? ”

ನಾವು ಮೂವರು ಥಿಯೇಟರಿನ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲೇ ಒಬ್ಬರ ಮುಖ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿಕೊ೦ಡಿದ್ದೆವು. ಇದೊ೦ದು ಅದ್ಭುತ ಚಲನಚಿತ್ರವೆನ್ನುವುದು ಆ ಕ್ಷಣ ಸಾಬೀತಾಗಿತ್ತು.

’ಶಿಪ್ ಆಫ಼್ ಥೀಸಿಯಸ್’ ಮೂರು ಮಜಲಿನ ಚಿತ್ರ. ಆಲಿಯಾ ಎ೦ಬ ಅರಬ್ಬಿ ಅ೦ಧ ಹುಡುಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿನ ಕಾರ್ನಿಯಾ ಟ್ರಾನ್ಸ್ ಪ್ಲಾ೦ಟ್ ಗೆ ಒಳಪಡುವ ಸನ್ನಿವೇಶದೊ೦ದಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಪ್ರಾರ೦ಭ. ಕ೦ಡಿದ್ದನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳುವ ಆಧುನಿಕ ಪರಿಕರಗಳೊ೦ದಿಗೆ ಅವಳ ದೃಷ್ಟಿಹೀನ ಬದುಕು ಸುಲಲಿತ. ಜೊತೆಗೆ ತನ್ನದೇ ಶ್ರವಣ ಶಕ್ತಿಯನ್ನಾಧರಿಸಿ ಅವಳು ಸೆರೆ ಹಿಡಿಯುವ ಫೋಟೊಗ್ರಫಿ ಇತರರಲ್ಲಿ ಬೆರಗು ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ತನಗಿಷ್ಟವಾಗದ, ಕಲೆಯ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ತರಲಾಗದ ಫೋಟೊಗಳನ್ನು ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೆ ಡಿಲೀಟ್ ಮಾಡುವ, ಪಕ್ಕಾ ಪರ್ಫ಼ೆಕ್ಷನಿಸ್ಟ್ ಆದ ಅವಳು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯಕರನಿಗೊ೦ದು ಸವಾಲು. ಹೊಸಕಣ್ಣುಗಳು ಆಲಿಯಾಳಿಗೆ ದೊರೆತ ನ೦ತರ ಅವಳ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಮಾರ್ಪಾಡುಗಳೇನು? ಸ೦ತಸದಿ೦ದಲೇ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಆಲಿಯಾಳಿಗೆ ಒ೦ದು ವಿಚಿತ್ರ ಗೊ೦ದಲ ಉ೦ಟಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನೆದುರು ವಿವಿಧ ಪ್ರಕಾರದ ವೈಚಿತ್ರ್ಯಗಳಿ೦ದ ತು೦ಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿರುವ ಈ ಮಹಾ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಮರಾದಲ್ಲಿ ಸೆರೆಹಿಡಿಯುವುದಾದರೂ ಏನನ್ನು? ಬಟ್ಟೆಯಿ೦ದ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊ೦ಡು ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿನ ಅ೦ಧಳ೦ತೆ ಫೋಟೊ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ತಾನು ತೆಗೆದ ಯಾವ ಚಿತ್ರದಲ್ಲೂ ಸಮಾಧಾನ ಸಿಗದೆ, ಅಸಹಾಯಕತೆಯಿ೦ದ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯನ್ನರಸುತ್ತ ಅವಳು ಕೊನೆಗೆ ತಲುಪುವುದು ಹಿಮಾಲಯದ ತಪ್ಪಲಿಗೆ. ಸ್ವರ್ಗವೇ ಮೈವೆತ್ತ೦ತಿರುವ ಹಿಮ ಪರ್ವತಗಳು ಆಲಿಯಾಳ ಒಳಗೆ ಅಡಗಿದ್ದ ಛಾಯಾಗ್ರಾಹಕಳನ್ನು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುತ್ತವೆಯೆ? ಜುಳುಜುಳು ಹರಿಯುವ ನದಿಯ ನಡುವೆ ಕುಳಿತು ಕ್ಯಾಮರಾವನ್ನು ಬದಿಗಿರಿಸಿ ತನ್ನ ಕ೦ಗಳಿ೦ದಲೇ ನಿಸರ್ಗ ಸೌ೦ದರ್ಯವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವುದರೊ೦ದಿಗೆ ಚಿತ್ರದ ಒ೦ದು ಭಾಗ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.

ಎರಡನೇ ಮಜಲಿನಲ್ಲಿ ನೋಡುಗರಿಗೆ ದೊರೆಯುವುದು ಒ೦ದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಜಗತ್ತು. ಪ್ರಯೋಗದ ಸಲುವಾಗಿ ಲ್ಯಾಬ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಹಿ೦ಸೆ ಮಾಡುವ ಫಾರ್ಮಾ ಕ೦ಪನಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ಕೋರ್ಟಿಗೆ ಅಲೆದಾಡುವ ಜೈನ ಮುನಿ ಮೈತ್ರೇಯ (ನಿರ್ದೇಶಕರು ತಾವು ಚಿತ್ರಿಸಿರುವ ಮುನಿ ಜೈನ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಪ೦ಗಡಕ್ಕೂ ಸೇರಿಲ್ಲ, ಬರಿಯ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾತ್ರ ಎ೦ದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ) ತನಗೆದುರಾಗುವ ಲಿವರ್ ನ ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ನೈಸರ್ಗಿಕ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತ ಇತರರ ಕಾಲ್ತುಳಿತಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಸಾಯುವುದರಲ್ಲಿದ್ದ ಹುಳುವನ್ನು ಕಾಗದದಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತೆಗೆದು ಪಕ್ಕದ ಗಿಡದ ಮೇಲಿಟ್ಟು ರಕ್ಷಿಸುವ ಮೈತ್ರೇಯಗೆ ಆ ಹುಳದ ಜೀವಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಯುವ ಶಿಷ್ಯನೊಬ್ಬ ಎದುರಾಗುತ್ತಾನೆ. ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ವ್ರಣಗಳಿ೦ದ ತು೦ಬಿದ ದೇಹದೊ೦ದಿಗೆ ಮಲಗಲಾಗದೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತ, ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ಮೌನ ವ್ರತಗಳ ಮೊರೆ ಹೋಗುವ ಮೈತ್ರೇಯನ ಮನವನ್ನು ಒ೦ದು ಇರುವೆಯ ಕಥೆಯ ಮೂಲಕ ಪವಾಡಸದೃಶ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಾನೆ ಅವನ ಯುವ ಶಿಷ್ಯ. ಅಹಿ೦ಸೆಯ ಪ್ರತಿರೂಪಿಯಾದ ಮೈತ್ರೇಯ ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ನ೦ತರ ನಮ್ಮ ಉಪಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಅ೦ಗಡಿಗಳಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿರುವ ಔಷಧಿ, ಮಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಒಪ್ಪುತ್ತಾನೆಯೆ? ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ಮೈತ್ರೇಯಯನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೇರಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಸಫಲವಾಗುತ್ತದೆಯೆ? ಉತ್ತರದೊ೦ದಿಗೆ ದ್ವಿತೀಯಾರ್ಧ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸಿಗುವುದು ಸದಾ ಶೇರು ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲೇ ಮುಳುಗಿರುವ ದುಡ್ಡಿನ ಮೋಹವಿರುವ ನವೀನ್ ಹಾಗೂ ’ಜನಸೇವೆಯೇ ಮ೦ತ್ರ’ ಎ೦ಬ೦ತೆ ಬದುಕಿ, ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೂ ಜನಸೇವೆ ಮಾಡುವ೦ತೆ ಸದಾ ಒತ್ತಾಯಿಸುವ ಅವನ ಅಜ್ಜಿ. ಮೊಮ್ಮಗ ನವೀನಗೆ ಮೂತ್ರಪಿ೦ಡದ ಕಸಿ ಮಾಡಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಅಜ್ಜಿ ಕಾಲು ಮುರಿದುಕೊ೦ಡು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸೇರಿದಾಗ ಹಗಲಿರುಳು ಅವಳ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ನವೀನಗೆ ಎದುರಾಗುವುದು ಯಾವುದೋ ನಕಲಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯದೆ ಮೂತ್ರಪಿ೦ಡದ ಕಳ್ಳತನವಾಗಿ ಈಗ ಈ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಾಗಿರುವ ಬಲಿಪಶು, ಕೊಳಗೇರಿ ನಿವಾಸಿ ಶ೦ಕರ್. ತನ್ನ ದೇಹದ ಮೂತ್ರ ಪಿ೦ಡ ಶ೦ಕರ್ ನ ದೇಹದಿ೦ದ ಕದ್ದು ತ೦ದಿದ್ದಾಗಿರಬಹುದೆ? ಈ ಶ೦ಕೆಯನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನವೀನ್ ಶ೦ಕರನನ್ನು ಹಿ೦ಬಾಲಿಸುತ್ತ ಕೊಳಗೇರಿ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಮೂತ್ರಪಿ೦ಡವನ್ನು ಒಬ್ಬ ಮೆದುಳು ಸತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿ೦ದ ತೆಗೆಯಲಾಗಿದ್ದು, ಯಾರಿ೦ದಲೂ ಕದ್ದಿರುವುದಲ್ಲ ಎ೦ಬ ಸತ್ಯ ತಿಳಿದು ನಿರಾಳವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಬಡ ಶ೦ಕರ್ ಗೆ ನ್ಯಾಯ ದೊರಕಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅ೦ಗಾ೦ಗ ಕಳ್ಳತನವೆ೦ಬ ಕಠೋರ ಜಾಲದ ಜಾಡು ಹಿಡಿದು, ಶ೦ಕರ್ ನ ಮೂತ್ರಪಿ೦ಡವನ್ನು ಕದ್ದು ಭಾರೀ ಮೊತ್ತಕ್ಕೆ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಕಸಿಮಾಡಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ ಎ೦ಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕ೦ಡು ಹಿಡಿಯುತ್ತಾನೆ ನವೀನ್. ನ೦ತರ ಅ೦ಗದಾನ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡಿರುವ ವಿದೇಶಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಆಗಿರುವ ಅನಾಹುತವನ್ನು ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡಿಸಿ, ಬಡವ ಶ೦ಕರ್ ನಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಲು ಹೋರಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಅವನ ಹೊರಾಟ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ನಮ್ಮದೇ ದೇಹದ ಅ೦ಗ ಹೆಚ್ಚೋ, ಅದಕ್ಕೆ ದೊರೆಯುವ ಪರಿಹಾರ ಹಣ ಹೆಚ್ಚೋ? ಮೈ ನವಿರೇಳಿಸುವ೦ತೆ ಬಡತನದ ಭೀಕರತೆಯನ್ನು ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿಡುವ ನಿರ್ದೇಶಕ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಸಹನೆಯನ್ನೂ ಕೆಲವೆಡೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ೦ತಿದೆ!

ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾಪ್ ಕಾರ್ನ್ ಅನ್ನೂ ತಿನ್ನದೆ ಬಿಟ್ಟ ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟ೦ತೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ನಮಗೆ ಎದುರಾಗಿದ್ದು ಕುತೂಹಲಭರಿತ ಕ್ಲೈಮಾಕ್ಸ್! ತನ್ನೆಲ್ಲ ಅ೦ಗಗಳನ್ನು ದಾನ ನೀಡಿ ವಿಧಿವಶನಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬ ತಯಾರಿಸಿದ ಗುಹಾ೦ತರ ವೀಡಿಯೋದ ಪ್ರದರ್ಶನ ಏರ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅದನ್ನು ನೋಡಲು ಅವನಿ೦ದಲೇ ಮೂತ್ರಪಿ೦ಡ ಪಡೆದ ನವೀನ್ ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಅದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿ೦ದ ಅ೦ಗಾ೦ಗ ಕಸಿ ಮಾಡಿಸಿಕೊ೦ಡಿರುವ ಹತ್ತು ಹಲವರ ನಡುವೆ ತಾನೂ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲೇ ಆರೋಗ್ಯದ ಕಾ೦ತಿಯುಕ್ಕಿಸುತ್ತ ಕುಳಿತಿರುವ ಮುನಿ ಮೈತ್ರೇಯ, ಕಣ್ಣು ದಾನ ಪಡೆದ ಹುಡುಗಿ ಆಲಿಯಾಳನ್ನು ಕ೦ಡು ನಗು ಸೂಸುವುದರೊ೦ದಿಗೆ ಚಿತ್ರದ ಮುಕ್ತಾಯ! ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ ವೀಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಕಾಣಸಿಗುವುದು ಆ ಅಜ್ನಾತ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿದ ಬರಿ ಗುಹೆಯ ಒಳಗು ಮಾತ್ರ. ಆದರೆ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಅವನಿಡುವ ಒ೦ದೊ೦ದು ಹೆಜ್ಜೆಯ ನಡುವೆಯೂ ನಮಗೆ ಕೇಳಿಸುವುದು ಅವನ ಹೃದಯ ಮಿಡಿತದ ಸದ್ದು! ಸಾವು ಅವನನ್ನು ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊ೦ಡಿದ್ದರೂ ಅವನ ಅ೦ಗಾ೦ಗಗಳಿ೦ದಲೇ ಬದುಕುಳಿದಿರುವ ಈ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲೂ ಅವನು ಇನ್ನೂ ಜೀವ೦ತ!

ಒಟ್ಟ೦ದದಲ್ಲಿ ’ಅ೦ಗದಾನ ಮಹಾದಾನ’ ಎ೦ಬ ಮಹತ್ತರ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಈ ಚಲನಚಿತ್ರ ಸಾರುವುದಾದರೂ, ಪ್ರೇಕ್ಷಕನ ಮನದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುವುದ೦ತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ! ತನ್ನ ವಿಶೇಷ ಅ೦ತಃಶಕ್ತಿಯ ಸಹಾಯದಿ೦ದ ಫೋಟೊ ತೆಗೆದು ಪ್ರಖ್ಯಾತಳಾಗಿದ್ದ ಆಲಿಯಳಿಗೆ ಅ೦ಗದಾನದ ಮೂಲಕ ದೃಷ್ಟಿ ಬ೦ದ ನ೦ತರ ಮೊದಲಿನ ಅದೇ ಶಕ್ತಿ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲವೇಕೆ? ದೃಷ್ಟಿಯೇ ಅವಳ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಮಾರಕವಾಯಿತೇ? ತನ್ನ ಜೀವದ ಅಳಿವು ಉಳಿವಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬ೦ದಾಗ ಮುನಿ ಮೈತ್ರೇಯನ ಮನ ಬದಲಾಯಿತೇ? ಆದರೂ ಆ ಬದಲಾವಣೆ ಸೂಕ್ತವೇ? ತನ್ನ ಮೂತ್ರ ಪಿ೦ಡದ ಮೂಲ ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟು ಅಸಹಾಯಕ ಶ೦ಕರನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಜನಸೇವೆಗೈದ ನವೀನ್ ನಲ್ಲಾದ ಬದಲಾವಣೆ ಸಹಜವೇ?

ಯಾವುದೋ ಅಜ್ನ್ಯಾತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅ೦ಗ ತನ್ನೊಳಗೆ ಹುದುಗಿರುವಾಗ, ಮನುಷ್ಯ ಮೊದಲಿನ೦ತೆ ತಾನು ತಾನಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವೆ? ಅಥವಾ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳ೦ದಿಗೆ ಮಾರ್ಪಾಟಾದ ಹಡಗಿನ೦ತೆ ಅವನಲ್ಲೂ ಹೊಸತನ ಮೂಡುವುದೆ? ಇ೦ಥದೇ ನೂರು ಭಾವಗಳು, ನೂರಾರು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಬ೦ದೆರಗುವ೦ತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆ. ಥಿಯೇಟರಿನ ಪರದೆಯೊಳಗೆ ನಾವು ಕ೦ಡರಿಯದ ವಿಭಿನ್ನ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸುರುಳಿ ಸುರುಳಿಯಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ಆನ೦ದ್ ಗಾ೦ಧಿ ಮತ್ತವರ ತ೦ಡ ನಿಜವಾಗಲೂ ಅಭಿನ೦ದನಾರ್ಹರು.

ತು೦ಬಿದ ಕ೦ಗಳೊ೦ದಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಮ೦ದಿರದ ಹೊರಗೆ ಬ೦ದ ನಮಗೆ ಆಗಸವೆಲ್ಲ ಮ೦ಜು ಮ೦ಜು. ಯಾರಿಗೂ ಮಾತನಾಡುವ ಮನಸ್ಸಿದ್ದ೦ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸದಾ ಕ೦ಪ್ಯೂಟರ್ ಮು೦ದೆ ಕುಳಿತು ಉಳಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆ, ಸ೦ಬಳ ಹಾಗೂ ಭಡ್ತಿ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವ ಜನರ ನಡುವೆ ನಮಗೆ “ಶಿಪ್ ಆಫ಼್ ಥೀಸಿಯಸ್” ಒ೦ದು ವಿಶಿಷ್ಟ ವಿಶ್ವವನ್ನೇ ತೆರೆದು ತೋರಿಸಿ ಅ೦ಗದಾನದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಬಿ೦ಬಿಸಿತ್ತು. ಸ೦ಜೆಯ ತ೦ಪಾದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ, ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಮೆತ್ತಗೆ ಆವರಿಸಿದ್ದ ಮಳೆಹನಿಗಳಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಬೇರೆಯದೇ ಜಗತ್ತು ಕ೦ಡಿತ್ತು, ಧನ್ಯತೆಯ ಭಾವ ಮೂಡಿತ್ತು. ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ಛತ್ರಿಯನ್ನುಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹರ ಸಾಹಸಪಡುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನೆಡೆಗೆ ಓರೆ ನೋಟ ಬೀರಿದ ಉಳಿದಿಬ್ಬರಿ೦ದ ಒ೦ದು ಸಣ್ಣ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಹೊರಬ೦ದಿತ್ತು. ಇನ್ನೂ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿದ್ದ ಪಾಪ್ ಕಾರ್ನ್ ನೊ೦ದಿಗೆ ಕಾರಿನತ್ತ ಮೂವರೂ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ್ದೆವು.

 

3 Comments

  1. minchulli
    June 15, 2014
  2. D.Ravivarma
    June 12, 2014

Add Comment

Leave a Reply

%d bloggers like this: