Quantcast

ಬಡವಾ… ನಿನ್ನ ಮಡಗಿದ್ದೆಲ್ಲಿ?

rajaram tallur low res profile

ರಾಜಾರಾಂ ತಲ್ಲೂರು

ಹಾ ವಿಧಿಯೇ! ಬಡವರೆಂದರೆ ಯಾರು? ಅವರು ಹೇಗಿರುತ್ತಾರೆ? ಅವರೇನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಏನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ?… ಇದೆಲ್ಲ ತಿಳಿಯದೆ ಬಡವರ ಉದ್ಧಾರವನ್ನಾದರೂ ಮಾಡುವುದು ಹೇಗೆ?!!!

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದು 69 ವರ್ಷಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಈ ದೇಶದ ಸರಕಾರಗಳಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿನ ಬಡವ ಯಾರು ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಕಲ್ಪನೆ avadhi-column-tallur-verti- low res- cropಇಲ್ಲ. ಈ ದೇಶದ ಬಡವರನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಳೆದ ಅಂದಾಜು 50 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಸ್ಟಾಟಿಸ್ಟಿಕಲ್ ಪ್ರಹಸನಗಳ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಚಿತ್ರಣ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಇದು.

ಸರ್ಕಾರಿ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕುಟುಂಬ ಎಂದರೆ 5 ಜನರದು. ಹೆಚ್ಚಿನಂಶ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಮೂವರು ಮಕ್ಕಳು.

1962:

ಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಹೊಟ್ಟೆತುಂಬ ಉಂಡುಟ್ಟು ಬದುಕಲು ಕನಿಷ್ಟ ಎಷ್ಟು ಆದಾಯ ಬೇಕು ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲು ಕಾರ್ಯತಂಡವೊಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದು 1962ರಲ್ಲಿ. ಅಂದಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಲೆಗಳನ್ನಾಧರಿಸಿ, ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ತಿಂಗಳಿಗೆ ತಲಾ 20 ರೂಪಾಯಿ (ಅಂದರೆ 5 ಜನರ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ 100ರೂ.) ಮತ್ತು ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ತಿಂಗಳಿಗೆ ತಲಾ 25 ರೂಪಾಯಿ (ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ 125ರೂ). ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಆದಾಯ ಇರುವವರು ಬಡವರು ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಯಿತು. ಇದು ಬರಿಯ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನಾಧರಿಸಿದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಆಗಿತ್ತು. ಭಾರತೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಶೋಧನಾ ಮಡಳಿಯಿಂದ (ICMR) ದೈನಂದಿನ ಕನಿಷ್ಟ ಆಹಾರ ಆವಶ್ಯಕತೆಯ ಲೆಕ್ಕ ಪಡೆದು ಈ ತೀರ್ಮಾನ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು.

1977:

ಡಾ| ವೈ. ಕೆ. ಅಲಘ್ ಅವರ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲಾದ ಸಮಿತಿಯು ಆಹಾರ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಆವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನೂ ಪರಿಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, 1973-74ರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ದರಗಳನ್ನಾಧರಿಸಿ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ತಿಂಗಳಿಗೆ ತಲಾ 49.09ರೂ. ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಆದಾಯ ಇರುವವರು ಮತ್ತು ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ತಲಾ 56.64 ರೂ. ಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಆದಾಯ ಇರುವವರು ಬಡವರೆಂದು 1979ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿತು. ರಾಜ್ಯವಾರು ವೈವಿದ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದಿದ್ದುದು ಅವರ ಮಿತಿ ಆಗಿತ್ತು.

1989:

ಲಕಡಾವಾಲಾ ಸಮಿತಿಯು ರಾಜ್ಯವಾರು ವೈವಿದ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಬಡತನದ ಗೆರೆ ಎಳೆದು, ಸರಾಸರಿ ದೇಶದ ಗ್ರಾಮೀಣರಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 37.3 ಜನ ಮತ್ತು ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ32.4 ಜನ ಬಡತನದ ಗೆರೆಗಿಂತ ಕೆಳಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಿತು.

poor22005:

ಸುರೇಶ್. ಡಿ. ತೆಂಡುಲ್ಕರ್ ನೇತ್ರತ್ವದ ಸಮಿತಿಯು 2009ರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಸಿತು. ರಾಜ್ಯವಾರು ಆಹಾರ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಉಡುಗೆ, ತೊಡುಗೆ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮನೆ ಬಳಕೆಯ ಉಪಕರಣಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾಡುವ ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಿ, ದೇಶದಲ್ಲಿ  ಸರಾಸರಿ ಗ್ರಾಮೀಣರಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 33.8 ಜನ ಮತ್ತು ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ20.9 ಜನ ಬಡತನದ ಗೆರೆಗಿಂತ ಕೆಳಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದಿತು.

2012:

ತೆಂಡೂಲ್ಕರ್ ಸಮಿತಿ ವರದಿ ನೀಡಿದ ಮೂರೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಯೋಜನಾ ಆಯೋಗ ಡಾ| ಸಿ. ರಂಗರಾಜನ್ ನೇತ್ರತ್ವದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಸಮಿತಿ ರಚಿಸಿತು. ಆ ಸಮಿತಿ ಗ್ರಾಮೀಣರಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 30.9 ಜನ ಮತ್ತು ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ26.4 ಜನ ಬಡತನದ ಗೆರೆಗಿಂತ ಕೆಳಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದಿದೆ ಅಲ್ಲದೆ ಬಡತನ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ತಲಾ ಆದಾಯ ಮಿತಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ 972ರೂ. ಮತ್ತು ನಗರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ 1407 ರೂ. ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದೆ.

2014:

ಈಗ ಹೊಸ NDA ಸರ್ಕಾರ ಬಂದಮೇಲೆ ಯೋಜನಾ ಆಯೋಗವನ್ನೇ ಕಿತ್ತುಹಾಕಿ NITI ಆಯೋಗ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ. ಅವರು ಬಡತನದ ಗೆರೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಸರಕಾರಿ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಹಂಚುವುದಕ್ಕಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಕಡುಬಡತನದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟಕ್ಕಾಗಿ ಎಂಬ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕೆ ಉದ್ಯೋಗ ಸ್ರಷ್ಟಿ ಸಹಿತ ಕ್ಷಿಪ್ರ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಬಡತನ ನಿವಾರಣಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮೊನಚು ನೀಡುವ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿದೆ.

*   *   *   *

ದೇಶದ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಮೂರನೇ ಒಂದು ಭಾಗದಷ್ಟಿರುವ ಬಡವರನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಕೆಲಸವೇ ಕಳೆದ 70  ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಆಗಿಲ್ಲ ಎಂದಮೇಲೆ  ಇನ್ನು ಬಡಜನೋದ್ಧಾರ ಆಗುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಕೊನೆಗೂ ಈ ಸ್ಥಿತಿ ಬಡತನದ ನಿವಾರಣೆಯೋ ಅಥವಾ ಬಡವರ ನಿವಾರಣೆಯೋ ಎಂಬ ಆಯ್ಕೆಗೆ ಬಂದು ತಲುಪದಿರಲಿ ಎಂದು ಹರಕೆ ಹೊರೋಣ.

ಹೆಚ್ಚಿನ ಓದಿಗಾಗಿ:

1. ರಂಗರಾಜನ್ ಸಮಿತಿ ವರದಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಹಳೆಯ ವರದಿಗಳ ಕುರಿತೂ ವಿಸ್ತ್ರತ ಮಾಹಿತಿ ಇದೆ: http://planningcommission.nic. in/reports/genrep/pov_rep0707. pdf

2. ನೀತಿ ಆಯೋಗ ಬಡತನ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿರುವ ನೀತಿ ತೀರ್ಮಾನದ ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳು:

http://niti.gov.in/ writereaddata/files/Summary_ eliminating_poverty.pdf

 

Add Comment

Leave a Reply

%d bloggers like this: