Quantcast

ನೆಲವಿದೆ, ಚೋಮನಿಲ್ಲ!

ಸದಾಶಿವ ಸೊರಟೂರು

ಒಂದೇ ಹಿಡಿಯಷ್ಟು
ಮಣ್ಣಿನ ನೆಲ ಸಾಕಿತ್ತು,
ಕಬ್ಬಿಣ ಮೂತಿ ತಬ್ಬಿದ
ನೀಳ ಮರದ ಬುಡ್ಡೆ
ತಳ್ಳಿ ಗೆರೆ ಮೂಡಿಸಬೇಕಂತೆ;
ಬೆಳ್ಳನೆಯ ಕರುಗಳೆರಡು
ಎತ್ತಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದವು ಆಸೆ ತುಂಬಿ.
ಧಣಿ ಹೂಂ ಅಂದಿದ್ದರೆ
ತನ್ನದೆಯ ಮೇಲೆಯೇ
ನೇಗಿಲ ನೆಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ;
ರಕ್ತವೂ ಮಣ್ಣಲೊಂದು ಬೀಜ
ಮೊಳೆವುದ ಕಾದಿತ್ತು!
ಉಳುವವನಾಗಿ ಅಳಿಯಬೇಕು
ಅದೊಂದೆ ಆಸೆ ಚೋಮನದು.
ವರ್ಷಗಳು ನೂರು ಮುಟ್ಟಿದರೂ
ಚೋಮಂದಿರು ಬರಲಿಲ್ಲ!
ಇಳೆಯಲಿ ಬೆಳೆ ಕಾಣಲು
ಬಯಸುವ ಚೋಮಂದಿರಲ್ಲ;
ಲೆಕ್ಕದ ಹೆಸರಿನ ಚೋಮರಿವರು.
ಧಣಿ ಸೀಟಿಗೆ ಅಂಟು ತಾಕಿಸಿಕೊಂಡು
ತಂದು ಬೇಳೆಗಳ ಸುರಿವಾಗ
ಚೋಮರೆಲ್ಲಿ ಸಿಗುವರು?
ಉಚಿತವೆಂಬುದು ಝರಿಗಳಗಿರುವಾಗ;
ಅಚಲವೆಂಬುದೆಲ್ಲಿ?
ಮತ್ತೆ ಬೇಕಿದ್ದಾನೆ ಚೋಮ
ಚೋಮನ ಪಾಠ ಬೇಕಿದೆ,
ಅವನ ಉಳುವ ಆಸೆಯ ಇಚ್ಚೆ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬೇಕಿದೆ!

One Response

  1. Anonymous
    April 5, 2017

Add Comment

Leave a Reply