Category: ನುಣ್ಣನ್ನ ಬೆಟ್ಟ / ರಾಜಾರಾಂ ತಲ್ಲೂರು

KPME  ಎಂಬ ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ವಿಜಯವು…!

ಲೋಕಸ್ ಸ್ಟಾಂಡಿ ಹೇಳಿಕೆ: ನೀವೇನು ಡಾಕ್ಟ್ರಾ… ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾತಾಡ್ಲಿಕ್ಕೆ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಮ್ರ ನಿವೇದನೆ ಎಂದರೆ, ಕಳೆದ 16 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಬಂಧಿ ಸಾಪ್ತಾಹಿಕವೊಂದರ ಸಂಪಾದಕನಾಗಿ ಪ್ರತಿದಿನ ವೈದ್ಯರ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜೊಂದರ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಗಳ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಲೇಖನಗಳ, ಅಧಿಕ್ರತ ಮಾಹಿತಿ ಒದಗಿಸುವ...

ರಾಜಕೀಯದ ಕೆಂಡ ಬ್ರಾಂಡ್ ಮತ್ತು ಥಂಡಾ ಬ್ರಾಂಡ್!

  ಇದೊಂಥರಾ ‘ರಿಟರ್ನ್ ಆಫ್ ದ ಡ್ರಾಗನ್’ ಇದ್ದಂತೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಯೋಧ್ಯೆಯ ವಿವಾದ ಭುಗಿಲೆದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಭಾರಿಗೆ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಫೈರ್ ಬ್ರಾಂಡ್ ಎಂಬ, ಆ ತನಕ ಇರದಿದ್ದ ಪ್ರಿಮಿಯಂ ಬ್ರಾಂಡೊಂದು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಲಾಂಚ್ ಆಯಿತು. ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಅಧಿಕಾರದ...

RBI ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡ್ತಿರೋದು ಕರೆನ್ಸಿ ಚೂರುಗಳನ್ನೋ?

ಇನ್ನು ಅಂದಾಜು 48ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ, ದೇಶದ ಐನೂರು ಮತ್ತು ಒಂದು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ಕರೆನ್ಸಿಗಳು ಬರೀ ಕಾಗದದ ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಒಂದು ವರ್ಷ ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ. ನೋಟು ರದ್ಧತಿ ಎಂಬ ಸರ್ಕಾರಿ ಅವಿವೇಕದ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಎದ್ದು ಕಾಣಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದು, ದೇಶದ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ತನಕವೂ ಈ...

CRZ ಎಂದರೆ ಕರಾವಳಿಗೆ Trick or Treat?!!

ಒಂದು ಕಾನೂನು ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಬರಲು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಬೇಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಗಿನ್ನೆಸ್ ದಾಖಲೆ ಏನಾದರೂ ಆಗುವುದಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬಲವಾದ ಉಮೇದುವಾರಿಕೆ ಇರುವುದು, 1986ರಲ್ಲಿ (ಮೇ 23) ದಿ. ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರ ಸರ್ಕಾರ ಪಾಸು ಮಾಡಿದ ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಕಾಯಿದೆಯದು. ಇದಕ್ಕೆ...

ಕಾಯಬೇಕಾದವರದು ರಣವೇಷ; ಕಾದಿರುವವರದು ಅವಶೇಷ

ಗುರುವಾರ ಗುರೇಜ್ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರು ಗಡಿರಕ್ಷಕ ಪಡೆಯ ಸೈನಿಕರ ಜೊತೆ ದೀಪಾವಳಿ ಆಚರಿಸಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಸೈನಿಕರ ಬಹುಕಾಲದ ಬೇಡಿಕೆಯಾದ ‘ಒಂದು ದರ್ಜೆಗೆ ಒಂದು ಪಿಂಚಿಣಿ’ (OROP)ಯನ್ನು ಹಣಕಾಸಿನ ಕೊರತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಒಂದೇ ಏಟಿಗೆ ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಗದಿದ್ದರೂ ಹಂತಹಂತವಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ...

ಹೋಗಿ ಕೆಲ್ಸಾ ನೋಡ್ಕಳಿ!

ದೇಶದೊಳಗೆ ಸ್ಕಿಲ್ ಡೆವಲಪ್ಮೆಂಟ್ ಯಾರದಾದರೂ ಆಗಬೇಕಾದದ್ದಿದ್ದರೆ ಅದು ನಮ್ಮನ್ನಾಳುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳದು ಮತ್ತು ಅವರ ತಲೆಗೆ ಯೋಜನೆಗಳ ರಂಗು ತುಂಬುವ ಅಧಿಕಾರಿ ವರ್ಗದ್ದು. ಮಾತೆತ್ತಿದರೆ “ಇದು ಮೆಕಾಲೆಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿಯ ಫಲ” ಎಂದು ಅರಬಾಯಿ ಇಡುವ ಈ ಮೆಕಾಲೆಯ ಪುತ್ರರತ್ನಗಳು  “ಸ್ಕಿಲ್ ಇಂಡಿಯಾ”...

ಪತಂಜಲಿ ಎಂಬ ಬಿಸಿನೆಸ್ ಮಾಡೆಲ್!

ಸಣ್ಣದೊಂದು ಗರಟೆಯೊಳಗೆ ಕರಿನೀರು ತುಂಬಿಸಿ, ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಮ್ಯಾನೇಜ್ ಮೆಂಟ್  ಕಲಿಕಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳವರನ್ನು ಸಾಲಾಗಿ ಬಂದು ಆ ಗರಟೆ ನೀರಿನೊಳಗೆ ಮುಳುಗಿ ಏಳುವಂತೆ ಹೇಳಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ.  ಪತಂಜಲಿ ಎಂಬ ವ್ಯವಹಾರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಧರ್ಮ-ರಾಜಕೀಯ-ದೇಶಪ್ರೇಮ – ವ್ಯವಹಾರದ ಜಾಣ್ಮೆಗಳನ್ನು ಹದನಾಗಿ...

ಅವರದೀಗ ‘ಕಾಲುಬಾಯಿ’ ಯೋಗ!

‘ರೋಮ್ ರಾಜ್ಯ’ದ ಎದುರು ‘ರಾಮರಾಜ್ಯ’ ಎಂದಾಗ, ಸಿಗುವುದಿದ್ದರೆ ಏಕೆ ಬೇಡ ಬರಲಿ ‘ಅಚ್ಚೇದಿನ್’ ಎಂದಿದ್ದರೇ ಹೊರತು, ರಾಮರಾಜ್ಯವೇ ಬೇಕೆಂದು ಹಠ ಹಿಡಿದವರು ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಅತಿಯಾಗಿದೆ, ಬಡವ-ಸಿರಿವಂತರ ನಡುವೆ ಅಂತರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ, ನೈತಿಕತೆ ಇಲ್ಲದಾಗಿದೆ, ದುಡ್ಡೇ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ ಎಂಬೆಲ್ಲ ಆತಂಕಗಳು ದೇಶದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಹಾಸಿ ಹೊದ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಆದರೆ 2014ರ ಚುನಾವಣೆಯ ವೇಳೆ ಚಾಣಕ್ಯನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ದೀನದಯಾಳು ಉಪಾಧ್ಯಾಯರ ತನಕ ಎಲ್ಲರೂ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದರು. ತೆರಿಗೆ ಕಟ್ಟಬೇಕಾಗಿಯೇ ಇಲ್ಲದ, ಬದಲಾಗಿ ನಾಗರಿಕರ ಖಾತೆಯೊಂದರ 15 ಲಕ್ಷವನ್ನು ಸರಕಾರವೇ ತಲುಪಿಸುವ, ‘ಏಕ್ ಭಾರತ್ – ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಾರತ್’ ಕೊಡುವ ವಾಗ್ದಾನ ಬಂತು. ಇದು ಜನರ ಬೇಡಿಕೆ ಆಗಿರಲೇ ಇಲ್ಲ. ‘ಸಬ್ಕಾ ಸಾತ್ ಸಬ್ಕಾ ವಿಕಾಸ್’ ಅಂದಾಗಲೂ ಅದು ನಮಗೆ ಬೋನಸ್ಸೇ ಎಂದುಕೊಂಡವರು ಈ ದೇಶದ ಜನ.

‘ಪ್ರಜಾಕಿಯ’: ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ‘ಡಿಸೈನರ್’ ಉತ್ಪನ್ನ!

ಒಬ್ಬ ಕವಿಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದು ಹೇಗೆ?!! ಅವು ‘ಮುಂಗಾರು’ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಸುಬು ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳು. ಆಗ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಕವಿಯೊಬ್ಬರು ಪುಂಖಾನುಪುಂಖವಾಗಿ ಪ್ರತಿದಿನವೆಂಬಂತೆ ಕವನಗಳ ಅಟ್ಟಿಯನ್ನು ಅಂಚೆ ಮೂಲಕ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೇಲುನೋಟಕ್ಕೇ ಪ್ರಕಟಣೆಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಅಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸುವಂತಿದ್ದ ಅವುಗಳ ಭರಾಟೆ ತಡೆಯದೆ, ಹಿರಿಯರು...