Category: ಲಹರಿ

ಜೀನ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಬಂದ ಕಲಗಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ..

ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮಂತ್ರ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಅಪ್ಪ ಮನೆಯಿಂದ ೨-೩ ಕಿ.ಮಿ ದೂರವಿದ್ದ ಶಾಲೆಗೆ ನಡೆದೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದು ಆಗ. ದಾರಿ ತುಂಬೆಲ್ಲ‍ಾ ತಲೆಹರಟೆ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಅಕ್ಕ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಬಿಟ್ಟೇ ಹೋಗ್ತಿದ್ಲು! ಅಮ್ಮ ಸಂತೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವಳೊಟ್ಟಿಗೆ ಸಂತೆ ಸುತ್ತಿ, ಮಂಡಕ್ಕಿ...

ಹೋಳಿ ಹುಣ್ಣಿಮಿ ಚಹಾ..

        ಗೀತಾ ಹೆಗ್ಡೆ ಕಲ್ಮನೆ          ಇದೇನಿದು ಈ ಚಹಾಕ್ಕೂ ಹೋಳಿ ಹುಣ್ಣಿಮೆಗೂ ಏನು ನಂಟು ಅಂದುಕೊಂಡ್ರಾ? ನನಗೂ ಇಷ್ಟು ದಿನ ನೆನಪೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮಾಮೂಲಿ ‘ಅವಧಿ’ಯ ಪರದೆ ಸರಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತೆ ಕಂಡೆ ಚಹಾದ...

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಹಾಭಾರತ

      ಬಶೀರ್ ಬಿ ಎಂ       ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಉಸಿರಾಡುವ ಮಹಾಭಾರತ “ಮಹಾಭಾರತ’ ದ ಕುರಿತಂತೆ ಕೆಲವು ಹಿರಿಯ ಲೇಖಕರು, ಚಿಂತಕರು ಆಡಿರುವ ಮಾತುಗಳು ವಿವಾದಕ್ಕೀಡಾಗಿವೆ. ಮಹಾಭಾರತ ವ್ಯಭಿಚಾರವನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ ಮೊದಲಾದ ಮಾತುಗಳು ಕೆಲವು...

ದೊರೆಸಾನಿಯ ರಥ ಹೊರಟಿತಲ್ಲಾ…

  ’ಕಲೆ ಬದುಕಿಗೆ ಹೊಸ ಆಯಾಮವನ್ನ ನೀಡತ್ತೆ ಮಗಳೇ, ಬರವಣಿಗೆ ನಿನ್ನದಾದರೆ ಬಣ್ಣಗಳು ನನ್ನ ಆಯ್ಕೆ’ ಎಂದಷ್ಟೇ ಹೇಳಿ ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದ ಆತ. ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರೆ ನೂರು ಉತ್ತರ ನೀಡೋ ಅವ ಇಂದೇಕೋ ಮೌನವಾಗಿದ್ದು ನಂಗೇ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಆಗಷ್ಟೇ ಯೌವ್ವನಕ್ಕೆ ಕಾಲಿರಿಸಿದ್ದ...

ಎಲ್ಲಿಯ ಹೊನ್ನೆಮರಡು, ಎಲ್ಲಿಯ ಹೊಸನಗರ?

ಸಾಗರದಿಂದ ಹುಲಿದೇವರ ಬನದ ಮೂಲಕ ಬರುವ ವಾಹನಗಳು, ಜನರೂ ನಿಟ್ಟೂರು ಕಡೆ ಹೋಗಲು ಮುಂದಿರುವ ಹಸಿರುಮಕ್ಕಿ ಎನ್ನುವಲ್ಲಿ ಬಾರ್ಜನಲ್ಲಿ ದಾಟುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿದೆ ಎಂದೂ ಲಕ್ಷ್ಮಿನಾರಾಯಣ ಹೇಳಿದರು. ತುಸು ದೂರ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಂತೇ ಬಾರ್ಜ ಇತ್ತಣಿಂದ ಅತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿರುವದು ಕಾಣಿಸಿತು. ಇಕ್ಕೆಲಗಳ ದಡದಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸು,...

ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕೊನೆಯ ದಿನದ ಯಾನ ಸಾಗತೊಡಗಿತು..

ಹೊಳೆಬಾಗಿಲ ಈ ಕಡೆ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಜನಜಾತ್ರೆಯೇ ಸೇರಿತ್ತು. ಅವರೆಲ್ಲ ಆಚೆ ದಡಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಸಿಂಗಂದೂರಿಗೆ, ಮುಂದೆ ಕೊಲ್ಲೂರು, ಮುರಡೇಶ್ವರ, ಉಡುಪಿ ಹೀಗೇ ಎತ್ತೆತ್ತಲೋ ಹೋಗುವವರು. ಅವರ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಮಂದಿ ತುಮರಿ ಕಡೆಯ ಸ್ಥಳೀಯರು. ಮಕ್ಕಳು, ಹೆಂಗಸರು, ಮುದುಕರು.. ಎಲ್ಲ ವಯೋಮಾನದವರೂ...

ಒಂದೂವರೆ ದಿನದ ನಂತರ ನಾವು ಮನುಷ್ಯರ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಲಿದ್ದೆವು..

ಆಕಾಶದಿಂದ ಸುರಿಯುವ ಬೆಳದಿಂಗಳು, ದಡಗಳಿಗೆ ನೀರ ಅಲೆಗಳು ಬಡಿವ ಕ್ಷೀಣ ಸದ್ದು, ನಡುಗುಡ್ಡೆಯ ದಟ್ಟಮರಗಳ ನಡುವೆ ಹೆಪ್ಪಾದ ಕತ್ತಲು, ಎದುರಲ್ಲಿ ಧಗಧಗಿಸುವ ಬೆಂಕಿ. . . . ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಶೂನ್ಯವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಮೌನವಾಗಿ ನಿಂತೆವು. ಆ ಕ್ಷಣ ಎಂಥ ಅವರ್ಚನೀಯ...

ಒಂದು ನಿಮಿಷದ ಮೌನ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸೋಣ ಎನ್ನುವ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದರು..

4 ತಲೆ ಮೇಲೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸೂರ್ಯ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಜರುಗತೊಡಗಿದ. ಬಿಸಿಲಿಳಿಯುತ್ತ ಬಂದ ಹಾಗೇ ನೀರು ಬಣ್ಣ ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡು ಕಡುನೀಲಿಯಾಗತೊಡಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಕೊರೆಕಲ್ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದ ನೀರಿನಡಿ ಅದೆಷ್ಟು ಮನೆ ಮಠಗಳಿದ್ದವೋ, ಕಷ್ಟವೋ, ಸುಖವೋ ಬದುಕು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಅದೆಷ್ಟು ಸಂಸಾರಗಳಿದ್ದವೋ, ಫಲವತ್ತಾದ ತೋಟ...

ತೆಳು ಅಲೆಗಳ ಪುಳಕ್, ಪುಳಕ್ ನಾದ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಮೌನ..

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಯೋಚಿಸಿದೆ. ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ಅಪಮಾನವಲ್ಲ: ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕಡೆ ನನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ನಾನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ವಂಚನೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಗಟ್ಟಿನೆಲದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಸಾಹಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ನಾನು ಯಾವ ಭದ್ರತೆಯೂ ಇರದ ಇಂಥದೊಂದು ಹೊಸ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳದೇ ಹಿಂಜರಿದು...