Category: ಕವಿತೆ ಘಮಲು / ಎಚ್ ಆರ್ ಸುಜಾತ

ಕಪ್ಪುನೆಲದ ದೇವತೆಗಳು

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಡುತ್ತಾಳೆ ಆ ಕಡುಗಪ್ಪು ಹುಡುಗಿ   ಅಮವಾಸೆ ಬಳುಕಿ ಬೆರಗಾದ ಬೆಡಗಿ   ಕಪ್ಪುಶಿಲೆ ಪ್ರತಿಮೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಳಲ್ಲಿ ಬಿಳಿಚುಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ ಇನಿತು, ಅವಳಲ್ಲಿ   ನೋಡಿದೆ, ನೋಡಿದೆ ಬಿಟ್ಟಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟ ಹಾಗೆ ಎಂದೂ ನೋಡಿರದ ಹಾಗೆ   ಇದ್ಯಾವ...

ಒಂದೂರಲ್ಲಿ..

          ಊರಿನ ತಲೆಬಾಗ್ಲನಾಗೆ ಇತ್ತು ಒಂದು ದೇವ್ರ ಗುಡಿ, ಮುಂದಕ್ಕೊಂದು ಅಳ್ಳೀ ಮರ   ಜತೀಗೇ…ಒಂದು ಸಂಪಿಗೆ ಮರ ಅದರ ತುಂಬ್ಲು ಮೊಗ್ಗೊಡ್ದು ಘಮ್….ಅಂತ, ಗಾಳಿ ನೆತ್ತಿಗೇರೊ ಒತ್ನಾಗೆ…..   ಎಲೆ ಚಂಚಿ ಬಿಚ್ಕೊಂದು ಕವ್ಳಿಗೆ ಎಲೆಗಂಟ ವತ್ತರ್ಸಕಾಂಡು ಎಚ್ಚಾದ ರಸವ...

ಕೊಟ್ಟದ್ದೊಂದೇ ಮುತ್ತು..

೧ ಎತ್ತಿಕೋ…. ಬಾ ಇಲ್ಲಿ ಗರತಿ ಗಂಗಮ್ಮಳೆ ಹರಿಯುವ ನದಿಯೇ ಎನ್ನುತೆನ್ನುತಲೆ ಗರಿಗೆದರಿ ಹಾರಿ ಬಂದು ಮುಳುಗೆದ್ದು ಲೀನವಾಗುತ್ತಿಯೇ   ತಬ್ಬಿ ಈಜುತ್ತೀಯೆ ಮುಳುಗುತ್ತೀಯೇ ಮೇಲೆದ್ದು ಅಂಗಾತ ತೇಲುತ್ತಿಯೇ ಹುಟ್ಟುಡುಗೆಯಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟ ತಾವರೆಯೊಳಗಿನ ಗಂಧದಂತೆ   ಗಾಳಿ ಅಲೆಯನ್ನೇರಿ ಬನಬನದಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತೀಯೇ...

ಏಕತಾರಿಯ ಮೀಟಿ ಅಲೆಮಾರಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ..

ಇತಿಹಾಸ ಕವಿ, ಹೆಣ್ಣಿನ ಕಣ್ಣೀರಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯಬರೆದು ಸುಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ.   ಕಥೆಗಾರ, ಹೆಣ್ಣಿನ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಗಾಳಿಯ ಕೊರಳಲ್ಲಿ ಏಕತಾರಿಯ ಮೀಟಿ ಅಲೆಮಾರಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಪೂಜಾರಿ, ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಗುಡಿಕಟ್ಟಿ ಗಂಟೆ ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತಲೇ ನಿಂತು ನಿತ್ರಾಣನಾಗಿದ್ದಾನೆ.   ರಾಜ, ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿರಿಸಿ ಕೋಟೆ ಕೊತ್ತಲಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ...

ಷರೀಫಾ..

ಬ್ಯಾ…..ಗುಡುವ ದನಿಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರದೆ ಸಾಕುತ್ತಾನೆ ಷರೀಫಾ ತನ್ನ ಕಂದನ ಕರುಳ.   ಬೋಟಿ ಖಲೀಜಾ, ಕಾಲು ತೊಡೆ ಕತ್ತು ಮಿದಿಲೆ, ಎದೆಚಕ್ಕೆ ಬಿಡಿಸಿ ಲಯಬದ್ದ ಹೊಡೆತ ಮರಮುಂಡ ಮೇಲೆ ಹೊರಳುವ ಕೈಮಾ ಉಂಡೆ ಹರಿದು ಹಂಚಿಟ್ಟು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಜೊಲ್ಲ ಕರೆಸುತ್ತಾನೆ...