ಅಶ್ವಥ್ಥ್ ಅವರ ಸುಳಿದಾಟವಿಲ್ಲದ ನರಸಿಂಹರಾಜ ಕಾಲೋನಿಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಇವತ್ತಿಗೂ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಭಣ, ಭಣ.

1 Response

  1. Sathyakama Sharma K says:

    ಸುಮಾರು ಎರಡು ದಶಕಗಳಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಎ ನ್ ಆರ್ ಕಾಲನಿ ಸಮೀಪವಿರುವ ತ್ಯಾಗರಾಜ ನಗರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ನನಗೆ ಕೂಡಾ ಇದೇ ಅನುಭವವಾಗಿದೆ. ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಎನ್ ಆರ್ ಕಾಲನಿಯ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಶ್ವಥ್ ಅವರು ಧುತ್ತನೆ ಎದುರಾದರೆ ನನಗೆ ಸಾವರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮಯ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರಾದರೋ used-to-all-this ಎಂಬ ಅರ್ಥದ ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಬೀರಿ, ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಮುಂದೆ,ಈ ಕಸಿವಿಸಿ ಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು,ಅವರು ಎದುರಾದರೆ, ನಾನು ‘ನಮಸ್ಕಾರ ಸಾರ್ ‘ಅನ್ನಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಅವರು, ತುಂಬು ನಗೆ ಬೀರಿ ಕೈ ಮುಗಿದು ‘ನಮಸ್ಕಾರ’ ಅಂದಾಗ ಲೆಲ್ಲಾ, ನನಗೆ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಕೂಡಾ, ‘ಇವನು ಯಾರೋ ಸಿಲೆಬ್ರೆಟಿ ಇರಬಹುದೇನೋ’, ಎಂದು ಊಹಿಸಿರಬೇಕು ಎಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟು ಕೊಂಡ ಹಾಗೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ಕೂಡಾ ಎನ್ ಆರ್ ಕಾಲನಿಯ ನಿವಾಸಿ ಎಂದು ಆಮೇಲೆ ತಿಳಿದು ಬಂತು. ಆದರೆ, ಅವರ ಮನೆ ಮತ್ತು ನಾನು ಬಾಡಿಗೆ ಹಿಡಿದ ಮನೆಯ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ಒಂದೈವತ್ತು ಹೆಜ್ಜೆ ಅಷ್ಟೇ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಒಂದೇ ರಸ್ತೆಯ ಒಂದೇ ಬದಿ ಎಂದು ತಿಳಿದುಬಂದಾಗ ಅವರು ಅಸುನೀಗಿ ದಿನಗಳಾಗಿದ್ದವು. ನಾನು ಕವನಗಳನ್ನು ಗೀಚುವ ನೋಟ್ ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ‘ನಡೆಯುತ್ತೇನೆ ಅಶ್ವತ್ಥರ ಮನೆಯೆದುರು, ತಾಳ ತಪ್ಪಿದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಾ… ‘ಎಂದು ಬರೆಯಲು ಹೊರಟ ಕವಿತೆಯ ಸಾಲುಗಳು ದೀನವಾಗಿ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ, ಮುಂದಿನ ಸಾಲುಗಳಿಗೆ ತಹತಹಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ‘ಹುಟ್ಟು, ಸಾವು ಮತ್ತು ಕವಿತೆ ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ’ ಅನ್ನುತ್ತೇನೆ-ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನದಂದೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಗಲಿದ ಅವರನ್ನು ನೆನೆದು

Leave a Reply

%d bloggers like this: