ಜಿ ಪಿ ಬಸವರಾಜು ಕಾಲ೦ : ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಧ್ಯಮ, ಆವೇಶ ಯಾಕೆ?

ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಧ್ಯಮ: ಆವೇಶ ಯಾಕೆ?

-ಜಿ.ಪಿ.ಬಸವರಾಜು

ಕೃಪೆ : ವಿಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ

ನಮ್ಮದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮನೋಭಾವವೂ ಹೀಗೆಯೇ ಇರಬೇಕು. ಭಾಷೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ನಾವು ಆವೇಶಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತೇವೆ. ವಸ್ತುಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಸಿ, ಅಗತ್ಯ ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ, ಸೂಕ್ತ ತೀಮರ್ಾನಕ್ಕೆ ಬರುವ ಮನೋಧರ್ಮವೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಭಾಷೆಯ ವಿಚಾರವನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಈ ಅಂಶವನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಬಹುದು. ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಭಾಷೆಗೆ ಎರಡು ಮುಖಗಳಿವೆ. ಮೊದಲ ಮುಖ ಒಂದು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಯುವುದಾದರೆ, ಎರಡನೆಯದು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಕೆಯ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ ಬಳಕೆ ಮಾಡುವುದು. ಇವೆರಡನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆಯೇ ನಾವು ಭಾಷೆಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲಕಾರಿಯ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಡುತ್ತೇವೆ. ಜೊತೆಗೆ ಆವೇಶಭರಿತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇವೆ. ಜನರ ಈ ಮನೋಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸಕರ್ಾರಗಳೂ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಅನೇಕ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ಜಾರಿಗೆ ತಂದುಬಿಡುತ್ತವೆ. ತಜ್ಞರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಕಣ್ಣೊರಸುವ ತಂತ್ರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಸಮಾಜದ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಯಾವುದರ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ, ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಎಂಥ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ನೀಡಬೇಕು ಇತ್ಯಾದಿ ಯಾವ ಕಾಳಜಿಗಳೂ ಬಹುಪಾಲು ಸಕರ್ಾರಗಳಿಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಸಕರ್ಾರಗಳು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ತೀಮರ್ಾನಗಳ ಹಿಂದೆ ಯಾವ ಯಾವುವೋ ಕಾಣದ ಕೈಗಳು ಗುಪ್ತ ಕಾಯರ್ಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತವೆ. ಸಕರ್ಾರದ ತೀಮರ್ಾನಗಳು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹಿತಕಾರಿಯಾಗುವ ಬದಲು ಈ ಕಾಣದ ಕೈಗಳು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಇದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವ ಸತ್ಯ. ಈಗ ಕನರ್ಾಟಕ ಸಕರ್ಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿರುವ ತೀಮರ್ಾನವನ್ನೇ ನೋಡಿ: ಆರನೇ ತರಗತಿಯಿಂದ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವ ಈ ತೀಮರ್ಾನ ಎಷ್ಟು ಸರಿಯಾದದ್ದು? ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿರುವ ಬಹುಪಾಲು ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳೂ ಆವೇಶಭರಿತವಾಗಿವೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಧ್ಯಮದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಬರಹಗಾರರು ಮತ್ತು ಚಿಂತಕರನ್ನು ‘ಸಮಾಜ ದ್ರೋಹಿ’ಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತ ಅವರ ಮೇಲೆ ಮುಗೆಬೀಳುವ ಆವೇಶದಲ್ಲಿ ಹಲವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆಯನ್ನು, ಅಷ್ಟೇಕೆ ಮಕ್ಕಳ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿಯಬಹುದು. ಕಲಿಯಬೇಕು ಕೂಡಾ. ಇದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ತಕರಾರಿರಬಾರದು. ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳು ಯಾವ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಆ ಕ್ಷೇತ್ರದ ತಜ್ಞರು, ಪರಿಣತರು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು. ಸಕರ್ಾರ ತಜ್ಞರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಮಾನ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು. ಭಾಷಾ ಕಲಿಕೆಯ ನಂತರದ ಹಂತವೇ ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನೆ. ಈ ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಯಾವ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲಕ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇದು ಕೂಡಾ ಚಚರ್ೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿ ಈಗ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಅನೇಕ ಪರಿಣತರು, ತಜ್ಞರು, ಚಿಂತಕರು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರಕಾರ, ಮಗು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಇರುವ ಸುವರ್ಣ ಮಾಧ್ಯಮ ಎಂದರೆ ಮಾತೃಭಾಷೆ. ತಾಯಿಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಪ್ರದೇಶಭಾಷೆ ಇವೆರಡು ಭಾಷೆಗಳನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ನಿರಾಯಾಸವಾಗಿ ಮತ್ತು ಎಳೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ತಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಾರಣ, ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಧ್ಯಮ ಪ್ರದೇಶ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದರೆ ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮದು ಭಾಷಾವಾರು ರಾಜ್ಯಗಳ ರಚನೆಯಾಗಿರುವ ಕಾರಣ ಪ್ರದೇಶ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನಾವು ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ ಮಾಡುವುದು ಸಾಧ್ಯ. ಈ ಪ್ರದೇಶ ಭಾಷೆಗೂ, ಮಾತೃಭಾಷೆಗೂ ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ತಾರತಮ್ಯ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಎರಡೂ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಮಾನ ಪರಿಣತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿರುತ್ತಾರೆ. ಇವತ್ತು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವುದು ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಧ್ಯಮದ ವಿಚಾರ. ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇರುವ ಸಾಧನ ಈ ಮಾಧ್ಯಮದ ಭಾಷೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ ಬಳಸಿದರೆ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ತೊಂದರೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅನೇಕ ಅಧ್ಯಾಪಕರಿಗೂ ತೊಂದರೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಸರಿಯಾದ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಅಧ್ಯಾಪಕರಿಗೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಬರದ ಭಾಷೆಯೊಂದನ್ನು ಬಳಸುತ್ತ, ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾಪಕರು ಭಾಷೆಯ ಜೊತೆ ಕುಸ್ತಿ ಮಾಡುತ್ತ, ವಿಷಯ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಸೆಣಸಾಟವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾವಿಂದು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಯಾಕೆ ಭಾಷೆಯ ಜೊತೆಗಿನ ಅನಗತ್ಯ ಕುಸ್ತಿ? ನಮಗೆಲ್ಲ ತಿಳಿಯುವ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಪಾಠವನ್ನು ಹೇಳಿದರೆ, ಕಲಿತರೆ ಅದಕ್ಕೆ ನಾವೇಕೆ ಮುಜುಗರಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ನಮ್ಮ ಅಧ್ಯಾಪಕರ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳ ಶ್ರಮ ಕಲಿಯುವ ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾದರೆ ಅದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಯೋಜವಾಗುತ್ತದೆ. ವಸ್ತುಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿದೆ ಎಂದರೆ: ನಮ್ಮ ಮೆಡಿಕಲ್ ಮತ್ತು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡಾ ಮಾಧ್ಯಮದ ತೊಡಕನ್ನು ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬುದನ್ನು, ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತೀವ್ರ ಕಾಳಜಿಯುಳ್ಳ ಕೆಲವರು ಅಧ್ಯಾಪಕರು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಎರಡೂ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳಿಗೆ ಪಾಠ ಹೇಳುವ ಅಧ್ಯಾಪಕರೂ ಈ ಉನ್ನತ ವ್ಯಾಸಂಗದ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಹೇಳಿದಾಗ ಹೊರ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಬಂದ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳಿಗೆ ತೊಡಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಿಜ. ಆದರೆ ಬಹುಪಾಲು ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುತ್ತದೆ, ಈ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳು ನಿರಾಯಾಸವಾಗಿ ವಿಷಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅಂಥವರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತ ವಿಷಯದ ಆಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಸಂಗತಿಯೂ ಸತ್ಯ. ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದ ಉನ್ನತ ವ್ಯಾಸಂಗಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಬಹುಪಾಲು ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಮಾಜದ ಹಿಂದುಳಿದ ಮತ್ತು ತಳವರ್ಗಗಳ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷಾ ಮಾಧ್ಯಮ ಬಹುದೊಡ್ಡ ವರವಾಗುತ್ತದೆ. ವಾಸ್ತವ ಹೀಗಿರುವಾಗ ನಾವು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಆರನೇ ತರಗತಿಯಿಂದಲೇ ಆರಂಭಿಸುವುದು ವಿವೇಕ ಎನ್ನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂಗ್ಲಿಷನ್ನು ನಾವು ಕಲಿಯಬೇಕು, ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಕಲಿಯಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ಯಾವ ಸಕರ್ಾರವೂ ಇದಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ. ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಸುವ ಅಧ್ಯಾಪಕರ ಪರಿಣತಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಥ್ರ್ಯಗಳು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಇಂಥ ಅಧ್ಯಾಪಕರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ? ಸಕರ್ಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಅಥವಾ ಖಾಸಗೀ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ? ಎರಡೂ ಕಡೆ ಸಿಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲವಾದರೆ ಸಕರ್ಾರ ತಾನೇನು ಮಾಡಬೇಕು? ಈಗ ಅಲ್ಲವಾದರೂ ಮುಂದಿನ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥ ಭಾಷಾ ಅಧ್ಯಾಪಕರನ್ನು (ಕನ್ನಡವೂ ಸೇರಿದಂತೆ) ತಯಾರು ಮಾಡುವುದು ಯಾರ ಹೊಣೆ? ಇವತ್ತು ಭಾಷಾ ಮಾಧ್ಯಮದ ಬಗ್ಗೆ ಅನಗತ್ಯ ಆವೇಶದಿಂದ ಮಾತನಾಡುವವರು, ಮೊದಲು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು. ಸಕರ್ಾರಿ ಶಾಲೆಗಳ, ಸಕರ್ಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದ ಉದ್ಯಮಗಳ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಗುಪ್ತವರದಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಸಕರ್ಾರ ಅದನ್ನು ಬಹಿರಂಗ ಚಚರ್ೆಗೆ ಮಂಡಿಸಬೇಕು. ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಸಾಹಿತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಕಲಾವಿದರ ಬಗ್ಗೆ, ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕಾಗಿ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡುವವರ ಮಕ್ಕಳ, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಧ್ಯಮದ ಬಗ್ಗೆ ಗುಪ್ತವರದಿಗಾಗಿ ಸಕರ್ಾರ ಶ್ರಮಿಸುವುದು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಾಗುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾಧ್ಯಮದ ಬಗ್ಗೆ ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ಚಿಂತಕರು ಹೇಳಿರುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿವೆ. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರೇ ಬಹಳ ಕಳಕಳಿಯಿಂದ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ, ಸರಳವಾಗಿ ಆದರೆ ತೀರ ಗಹನವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿರುವ, ಬರೆದಿರುವ ವಿಚಾರಗಳಿವೆ. ನಾವೇಕೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ?. ಸಕರ್ಾರಗಳ ಮಾತು ಬಿಡಿ, ಅವಕ್ಕೆ ಪಂಚೇಂದ್ರಯಗಳೇ ಊನ.    ]]>

‍ಲೇಖಕರು G

July 10, 2012

ಹದಿನಾಲ್ಕರ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ‘ಅವಧಿ’

ಅವಧಿಗೆ ಇಮೇಲ್ ಮೂಲಕ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ

ಅವಧಿ‌ಯ ಹೊಸ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಇಮೇಲ್ ಮೂಲಕ ಪಡೆಯಲು ಇದು ಸುಲಭ ಮಾರ್ಗ

ಈ ಪೋಸ್ಟರ್ ಮೇಲೆ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ.. ‘ಬಹುರೂಪಿ’ ಶಾಪ್ ಗೆ ಬನ್ನಿ..

ನಿಮಗೆ ಇವೂ ಇಷ್ಟವಾಗಬಹುದು…

ಬರವಣಿಗೆ ಎಂಬ ಭಾವಲಹರಿ

ಬರವಣಿಗೆ ಎಂಬ ಭಾವಲಹರಿ

ಗೌರಿ ಚಂದ್ರಕೇಸರಿ ಬರೆಯುವ ಲಹರಿಯಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಬಂಧಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅದರಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವುದು ಕಷ್ಟ. ಬಾಲ್ಯದ ಎಳಕಿನಲ್ಲಿಯೋ, ಹುಚ್ಚು...

ಕಥೆಯೂ ಅದರ ಇತಿಹಾಸ ಪುರಾಣವೂ..

ಕಥೆಯೂ ಅದರ ಇತಿಹಾಸ ಪುರಾಣವೂ..

ಕತೆ ಬರೆಯುವವರ ಕೈಪಿಡಿ  ಮಹಾಂತೇಶ ನವಲಕಲ್ ಈವತ್ತು ಕನ್ನಡ ಕಥಾ ಜಗತ್ತು ತುಂಬಾ ಪ್ರಜ್ವಲವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯ...

ಕಥೆಯೂ ಅದರ ಇತಿಹಾಸ ಪುರಾಣವೂ..

ಕಥೆಯೂ ಅದರ ಇತಿಹಾಸ ಪುರಾಣವೂ..

ಕತೆ ಬರೆಯುವವರ ಕೈಪಿಡಿ  ಮಹಾಂತೇಶ ನವಲಕಲ್ ಈವತ್ತು ಕನ್ನಡ ಕಥಾ ಜಗತ್ತು ತುಂಬಾ ಪ್ರಜ್ವಲವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯ...

೧ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ

  1. ದೀಪಕ್ ಸಿ ಎನ್

    ನಿಮ್ಮ ಈ ಸರಳ ವಿಚಾರ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ತಟ್ಟಬೇಕಾದರೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಅವರಿಗೆ ನಾಡಿನ ನೆಲ, ಜಲ,ಭಾಷೆ ವಿಷಯ ಬಂದಾಗ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳೂ ಊನವೇ.
    ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನ ನಮ್ಮ ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅನೇಕ ಲೋಪಗಳಿಗೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿದಿದೆ.

    ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ

ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಒಂದನ್ನು ಸೇರಿಸಿ

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಅವಧಿ‌ ಮ್ಯಾಗ್‌ಗೆ ಡಿಜಿಟಲ್ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ‍

ನಮ್ಮ ಮೇಲಿಂಗ್‌ ಲಿಸ್ಟ್‌ಗೆ ಚಂದಾದಾರರಾಗುವುದರಿಂದ ಅವಧಿಯ ಹೊಸ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಇಮೇಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಪಡೆಯಬಹುದು. 

 

ಧನ್ಯವಾದಗಳು, ನೀವೀಗ ಅವಧಿಯ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿದ್ದೀರಿ!

Pin It on Pinterest

Share This
%d bloggers like this: